zwijgen in woordenboek Nederlands

  • zwijgen

    Betekenissen en definities van "zwijgen"

    • ervan afzien te spreken
    • Stoppen met spreken of lawaai te maken.

    Grammatica en verbuiging van zwijgen

    • (Verb) Conjugation of zwijgen
      infinitive zwijgen
      present tense past tense
      1st person singular zwijg zweeg
      2nd person sing. (jij/u) zwijgt zweeg <tr style="background: #F2F2FF;"> 2nd person sing. (gij) zwijgt zweegt
      3rd person singular zwijgt zweeg
      plural zwijgen zwegen
      subjunctive sing.1 zwijge zwege
      subjunctive plur.1 zwijgen zwegen
      imperative sing. zwijg
      imperative plur.1 zwijgt
      participles zwijgend (hebben) gezwegen
      1) Archaic.
    • zwijgen (strong class 1)
    • Inflection of zwijgen (strong class 1)
      infinitive zwijgen
      past singular zweeg
      past participle gezwegen
      infinitive zwijgen
      gerund zwijgen n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular zwijg zweeg
      2nd person sing. (jij) zwijgt zweeg
      2nd person sing. (u) zwijgt zweeg
      2nd person sing. (gij) zwijgt zweegt
      3rd person singular zwijgt zweeg
      plural zwijgen zwegen
      subjunctive sing.1 zwijge zwege
      subjunctive plur.1 zwijgen zwegen
      imperative sing. zwijg
      imperative plur.1 zwijgt
      participles zwijgend gezwegen
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " zwijgen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs