wervelen in woordenboek Nederlands

  • wervelen

    Betekenissen en definities van "wervelen"

    Grammatica en verbuiging van wervelen

    • (Verb) Conjugation of wervelen
      infinitive wervelen
      present tense past tense
      1st person singular wervel wervelde
      2nd person singular wervelt wervelde
      3rd person singular wervelt wervelde
      plural wervelen wervelden
      subjunctive sing.1 wervele wervelde
      subjunctive plur.1 wervelen wervelden
      imperative sing. wervel
      imperative plur.1 wervelt
      participles wervelend (hebben) gewerveld
      1) Archaic.
    • wervelen (weak in -d)
    • Inflection of wervelen (weak)
      infinitive wervelen
      past singular wervelde
      past participle gewerveld
      infinitive wervelen
      gerund wervelen n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular wervel wervelde
      2nd person sing. (jij) wervelt wervelde
      2nd person sing. (u) wervelt wervelde
      2nd person sing. (gij) wervelt wervelde
      3rd person singular wervelt wervelde
      plural wervelen wervelden
      subjunctive sing.1 wervele wervelde
      subjunctive plur.1 wervelen wervelden
      imperative sing. wervel
      imperative plur.1 wervelt
      participles wervelend gewerveld
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " wervelen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs