weerleggen in woordenboek Nederlands

  • weerleggen

    Betekenissen en definities van "weerleggen"

    • een eerdere bewering ontkrachten
    • Bewijzen dat iets vals of ongeldig is.
    • Aantonen vals te zijn, overtuigen of aanklagen van valsheid.
    • Twisten over recht of juistheid.
    • Iemands opinie onwaar verklaren; het tegendeel beweren.

    Grammatica en verbuiging van weerleggen

    • (Verb) Conjugation of weerleggen
      infinitive weerleggen
      present tense past tense
      1st person singular weerleg weerlegde
      2nd person singular weerlegt weerlegde
      3rd person singular weerlegt weerlegde
      plural weerleggen weerlegden
      subjunctive sing.1 weerlegge weerlegde
      subjunctive plur.1 weerleggen weerlegden
      imperative sing. weerleg
      imperative plur.1 weerlegt
      participles weerleggend (hebben) weerlegd
      1) Archaic.
    • weerleggen (weak in -d)
    • Inflection of weerleggen (weak, prefixed)
      infinitive weerleggen
      past singular weerlegde
      past participle weerlegd
      infinitive weerleggen
      gerund weerleggen n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular weerleg weerlegde
      2nd person sing. (jij) weerlegt weerlegde
      2nd person sing. (u) weerlegt weerlegde
      2nd person sing. (gij) weerlegt weerlegde
      3rd person singular weerlegt weerlegde
      plural weerleggen weerlegden
      subjunctive sing.1 weerlegge weerlegde
      subjunctive plur.1 weerleggen weerlegden
      imperative sing. weerleg
      imperative plur.1 weerlegt
      participles weerleggend weerlegd
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " weerleggen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs