weerhouden in woordenboek Nederlands

  • weerhouden

    Betekenissen en definities van "weerhouden"

    • beletten om iets te doen

    Grammatica en verbuiging van weerhouden

    • weerhouden (irregular)
    • (Verb) Conjugation of weerhouden
      infinitive weerhouden
      present tense past tense
      1st person singular weerhou, weerhoud weerhield
      2nd person sing. (jij/u) weerhoudt weerhield <tr style="background: #F2F2FF;"> 2nd person sing. (gij) weerhoudt weerhieldt
      3rd person singular weerhoudt weerhield
      plural weerhouden weerhielden
      subjunctive sing.1 weerhoude weerhielde
      subjunctive plur.1 weerhouden weerhielden
      imperative sing. weerhou
      imperative plur.1 weerhoudt
      participles weerhoudend (hebben/zijn) weerhouden
      1) Archaic.
    • Inflection of weerhouden
      uninflected weerhouden
      inflected weerhouden
      comparative —
      positive
      predicative/adverbial weerhouden
      indefinite m./f. sing. weerhouden
      n. sing. weerhouden
      plural weerhouden
      definite weerhouden
      partitive weerhoudens
    • Inflection of weerhouden (strong class 7, slightly irregular, prefixed)
      infinitive weerhouden
      past singular weerhield
      past participle weerhouden
      infinitive weerhouden
      gerund weerhouden n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular weerhou, weerhoud weerhield
      2nd person sing. (jij) weerhoudt weerhield
      2nd person sing. (u) weerhoudt weerhield
      2nd person sing. (gij) weerhoudt weerhieldt
      3rd person singular weerhoudt weerhield
      plural weerhouden weerhielden
      subjunctive sing.1 weerhoude weerhielde
      subjunctive plur.1 weerhouden weerhielden
      imperative sing. weerhou, weerhoud
      imperative plur.1 weerhoudt
      participles weerhoudend weerhouden
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " weerhouden "

Beschikbare vertalingen

Auteurs