wantrouwig in woordenboek Nederlands

  • wantrouwig

    Betekenissen en definities van "wantrouwig"

    • Twijfel voelend of latend blijken.
    • Met wantrouwen of afkeuring.

    Grammatica en verbuiging van wantrouwig

    • (Adjective) Declension of wantrouwig
      positive comparative superlative
      attributive predicative/adverbial
      predicative/adverbial wantrouwig wantrouwiger  
      neutersingular indefinite wantrouwig wantrouwiger
      definite wantrouwige wantrouwigere wantrouwigste het wantrouwigst(e)
      common singular wantrouwige wantrouwigere wantrouwigste de wantrouwigste
      plural wantrouwige wantrouwigere wantrouwigste de wantrouwigste
      partitive wantrouwigs wantrouwigers  
    • wantrouwig ( comparative wantrouwiger, superlative wantrouwigst)
    • wantrouwig (comparative wantrouwiger, superlative wantrouwigst) ;;
      Inflection of wantrouwig
      uninflected wantrouwig
      inflected wantrouwige
      comparative wantrouwiger
      positive comparative superlative
      predicative/adverbial wantrouwig wantrouwiger het wantrouwigst
      het wantrouwigste
      indefinite m./f. sing. wantrouwige wantrouwigere wantrouwigste
      n. sing. wantrouwig wantrouwiger wantrouwigste
      plural wantrouwige wantrouwigere wantrouwigste
      definite wantrouwige wantrouwigere wantrouwigste
      partitive wantrouwigs wantrouwigers —

Voorbeeldzinnen met " wantrouwig "

Beschikbare vertalingen

Auteurs