vindingrijk in woordenboek Nederlands

  • vindingrijk

    Betekenissen en definities van "vindingrijk"

    Grammatica en verbuiging van vindingrijk

    • vindingrijk ( comparative vindingrijker, superlative vindingrijkst)
    • (Adjective) Declension of vindingrijk
      positive comparative superlative
      attributive predicative/adverbial
      predicative/adverbial vindingrijk vindingrijker  
      neutersingular indefinite vindingrijk vindingrijker
      definite vindingrijke vindingrijkere vindingrijkste het vindingrijkst(e)
      common singular vindingrijke vindingrijkere vindingrijkste de vindingrijkste
      plural vindingrijke vindingrijkere vindingrijkste de vindingrijkste
      partitive vindingrijks vindingrijkers  
    • vindingrijk (comparative vindingrijker, superlative vindingrijkst) ;;
      Inflection of vindingrijk
      uninflected vindingrijk
      inflected vindingrijke
      comparative vindingrijker
      positive comparative superlative
      predicative/adverbial vindingrijk vindingrijker het vindingrijkst
      het vindingrijkste
      indefinite m./f. sing. vindingrijke vindingrijkere vindingrijkste
      n. sing. vindingrijk vindingrijker vindingrijkste
      plural vindingrijke vindingrijkere vindingrijkste
      definite vindingrijke vindingrijkere vindingrijkste
      partitive vindingrijks vindingrijkers

Voorbeeldzinnen met " vindingrijk "