vestigen in woordenboek Nederlands

  • vestigen

    Betekenissen en definities van "vestigen"

    • stichten
    • Iets beginnen, een plan uitvoeren, een instituut een onderneming in het leven roepen enz.

    Grammatica en verbuiging van vestigen

    • (Verb) Conjugation of vestigen
      infinitive vestigen
      present tense past tense
      1st person singular vestig vestigde
      2nd person singular vestigt vestigde
      3rd person singular vestigt vestigde
      plural vestigen vestigden
      subjunctive sing.1 vestige vestigde
      subjunctive plur.1 vestigen vestigden
      imperative sing. vestig
      imperative plur.1 vestigt
      participles vestigend (hebben) gevestigd
      1) Archaic.
    • vestigen (weak in -d)
    • Inflection of vestigen (weak)
      infinitive vestigen
      past singular vestigde
      past participle gevestigd
      infinitive vestigen
      gerund vestigen n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular vestig vestigde
      2nd person sing. (jij) vestigt vestigde
      2nd person sing. (u) vestigt vestigde
      2nd person sing. (gij) vestigt vestigde
      3rd person singular vestigt vestigde
      plural vestigen vestigden
      subjunctive sing.1 vestige vestigde
      subjunctive plur.1 vestigen vestigden
      imperative sing. vestig
      imperative plur.1 vestigt
      participles vestigend gevestigd
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " vestigen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs