vaststellen in woordenboek Nederlands

vaststellen

Betekenissen en definities van "vaststellen"

(Verb) Conjugation of vaststellen

Inflection of vaststellen (weak, separable)
infinitive	vaststellen
past singular	stelde vast
past participle	vastgesteld
infinitive	vaststellen
gerund	vaststellen n
verbal noun	—
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	stel vast	stelde vast	vaststel	vaststelde
2nd person sing. (jij)	stelt vast	stelde vast	vaststelt	vaststelde
2nd person sing. (u)	stelt vast	stelde vast	vaststelt	vaststelde
2nd person sing. (gij)	stelt vast	stelde vast	vaststelt	vaststelde
3rd person singular	stelt vast	stelde vast	vaststelt	vaststelde
plural	stellen vast	stelden vast	vaststellen	vaststelden

subjunctive sing.¹	stelle vast	stelde vast	vaststelle	vaststelde
subjunctive plur.¹	stellen vast	stelden vast	vaststellen	vaststelden

imperative sing.	stel vast
imperative plur.¹	stelt vast

participles	vaststellend	vastgesteld
¹⁾ Archaic.