uitzonderlijk in woordenboek Nederlands

  • uitzonderlijk

    Betekenissen en definities van "uitzonderlijk"

    • niet alledaags, niet gewoon
    • Afwijking van het gewone of natuurijk type.

    Grammatica en verbuiging van uitzonderlijk

    • uitzonderlijk ( comparative uitzonderlijker, superlative uitzonderlijkst)
    • uitzonderlijk ( comparative uitzonderlijker; superlative het uitzonderlijkst, het uitzonderlijkste)
    • uitzonderlijk (comparative uitzonderlijker, superlative uitzonderlijkst) ;;
      Inflection of uitzonderlijk
      uninflected uitzonderlijk
      inflected uitzonderlijke
      comparative uitzonderlijker
      positive comparative superlative
      predicative/adverbial uitzonderlijk uitzonderlijker het uitzonderlijkst
      het uitzonderlijkste
      indefinite m./f. sing. uitzonderlijke uitzonderlijkere uitzonderlijkste
      n. sing. uitzonderlijk uitzonderlijker uitzonderlijkste
      plural uitzonderlijke uitzonderlijkere uitzonderlijkste
      definite uitzonderlijke uitzonderlijkere uitzonderlijkste
      partitive uitzonderlijks uitzonderlijkers

Voorbeeldzinnen met " uitzonderlijk "