uitscheiden in woordenboek Nederlands

  • uitscheiden

    Betekenissen en definities van "uitscheiden"

    • Het afzonderen en elimineren uit een organisch lichaam.

    Grammatica en verbuiging van uitscheiden

    • uitscheiden (mixed  or strong non-standard, separable)
    • (Verb) null
    • Inflection of uitscheiden (weak with strong past participle, separable)
      infinitive uitscheiden
      past singular scheidde uit
      past participle uitgescheiden
      infinitive uitscheiden
      gerund uitscheiden n
      verbal noun —
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular scheid uit scheidde uit uitscheid uitscheidde
      2nd person sing. (jij) scheidt uit scheidde uit uitscheidt uitscheidde
      2nd person sing. (u) scheidt uit scheidde uit uitscheidt uitscheidde
      2nd person sing. (gij) scheidt uit scheidde uit uitscheidt uitscheidde
      3rd person singular scheidt uit scheidde uit uitscheidt uitscheidde
      plural scheiden uit scheidden uit uitscheiden uitscheidden
      subjunctive sing.1 scheide uit scheidde uit uitscheide uitscheidde
      subjunctive plur.1 scheiden uit scheidden uit uitscheiden uitscheidden
      imperative sing. scheid uit
      imperative plur.1 scheidt uit
      participles uitscheidend uitgescheiden
      1) Archaic.
      Inflection of uitscheiden (strong class 1, separable)
      infinitive uitscheiden
      past singular scheed uit
      past participle uitgescheden
      infinitive uitscheiden
      gerund uitscheiden n
      verbal noun —
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular scheid uit scheed uit uitscheid uitscheed
      2nd person sing. (jij) scheidt uit scheed uit uitscheidt uitscheed
      2nd person sing. (u) scheidt uit scheed uit uitscheidt uitscheed
      2nd person sing. (gij) scheidt uit scheedt uit uitscheidt uitscheedt
      3rd person singular scheidt uit scheed uit uitscheidt uitscheed
      plural scheiden uit scheden uit uitscheiden uitscheden
      subjunctive sing.1 scheide uit schede uit uitscheide uitschede
      subjunctive plur.1 scheiden uit scheden uit uitscheiden uitscheden
      imperative sing. scheid uit
      imperative plur.1 scheidt uit
      participles uitscheidend uitgescheden
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " uitscheiden "

Beschikbare vertalingen

Auteurs