uitblijven in woordenboek Nederlands

  • uitblijven

    Betekenissen en definities van "uitblijven"

    Grammatica en verbuiging van uitblijven

    • (Verb) Conjugation of uitblijven
      infinitive uitblijven
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular blijf uit bleef uit uitblijf uitbleef
      2nd person sing. (jij/u) blijft uit bleef uit uitblijft uitbleef<tr style="background: #F2F2FF;"> 2nd person sing. (gij) blijft uit bleeft uit uitblijft uitbleeft
      3rd person singular blijft uit bleef uit uitblijft uitbleef
      plural blijven uit bleven uit uitblijven uitbleven
      subjunctive sing.1 blijve uit bleve uit uitblijve uitbleve
      subjunctive plur.1 blijven uit bleven uit uitblijven uitbleven
      imperative sing. blijf uit
      imperative plur.1 blijft uit
      participles uitblijvend (zijn) uitgebleven
      1) Archaic.
    • uitblijven (strong class 1, separable)
    • Inflection of uitblijven (strong class 1, separable)
      infinitive uitblijven
      past singular bleef uit
      past participle uitgebleven
      infinitive uitblijven
      gerund uitblijven n
      verbal noun —
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular blijf uit bleef uit uitblijf uitbleef
      2nd person sing. (jij) blijft uit bleef uit uitblijft uitbleef
      2nd person sing. (u) blijft uit bleef uit uitblijft uitbleef
      2nd person sing. (gij) blijft uit bleeft uit uitblijft uitbleeft
      3rd person singular blijft uit bleef uit uitblijft uitbleef
      plural blijven uit bleven uit uitblijven uitbleven
      subjunctive sing.1 blijve uit bleve uit uitblijve uitbleve
      subjunctive plur.1 blijven uit bleven uit uitblijven uitbleven
      imperative sing. blijf uit
      imperative plur.1 blijft uit
      participles uitblijvend uitgebleven
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " uitblijven "

Beschikbare vertalingen

Auteurs