toevallig in woordenboek Nederlands

  • toevallig

    Betekenissen en definities van "toevallig"

    • Gebeurend of volgend uit toeval.

    Grammatica en verbuiging van toevallig

    • toevallig ( comparative toevalliger, superlative toevalligst)
    • toevallig (comparative toevalliger, superlative toevalligst) ;;
      Inflection of toevallig
      uninflected toevallig
      inflected toevallige
      comparative toevalliger
      positive comparative superlative
      predicative/adverbial toevallig toevalliger het toevalligst
      het toevalligste
      indefinite m./f. sing. toevallige toevalligere toevalligste
      n. sing. toevallig toevalliger toevalligste
      plural toevallige toevalligere toevalligste
      definite toevallige toevalligere toevalligste
      partitive toevalligs toevalligers —
      chr:toevallig

Voorbeeldzinnen met " toevallig "

Beschikbare vertalingen

Auteurs