stuiten in woordenboek Nederlands

  • stuiten

    Betekenissen en definities van "stuiten"

    Grammatica en verbuiging van stuiten

    • stuiten (weak in -t)
    • (Verb) Conjugation of stuiten
      infinitive stuiten
      present tense past tense
      1st person singular stuit stuitte
      2nd person singular stuit stuitte
      3rd person singular stuit stuitte
      plural stuiten stuitten
      subjunctive sing.1 stuite stuitte
      subjunctive plur.1 stuiten stuitten
      imperative sing. stuit
      imperative plur.1 stuit
      participles stuitend (hebben) gestuit
      1) Archaic.
    • Inflection of stuiten (weak)
      infinitive stuiten
      past singular stuitte
      past participle gestuit
      infinitive stuiten
      gerund stuiten n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular stuit stuitte
      2nd person sing. (jij) stuit stuitte
      2nd person sing. (u) stuit stuitte
      2nd person sing. (gij) stuit stuitte
      3rd person singular stuit stuitte
      plural stuiten stuitten
      subjunctive sing.1 stuite stuitte
      subjunctive plur.1 stuiten stuitten
      imperative sing. stuit
      imperative plur.1 stuit
      participles stuitend gestuit
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " stuiten "

Beschikbare vertalingen

Auteurs