strikken in woordenboek Nederlands

  • strikken

    Betekenissen en definities van "strikken"

    Grammatica en verbuiging van strikken

    • (Verb) Conjugation of strikken
      infinitive strikken
      present tense past tense
      1st person singular strik strikte
      2nd person singular strikt strikte
      3rd person singular strikt strikte
      plural strikken strikten
      subjunctive sing.1 strikke strikte
      subjunctive plur.1 strikken strikten
      imperative sing. strik
      imperative plur.1 strikt
      participles strikkend (hebben) gestrikt
      1) Archaic.
    • strikken (weak in -t)
    • Inflection of strikken (weak)
      infinitive strikken
      past singular strikte
      past participle gestrikt
      infinitive strikken
      gerund strikken n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular strik strikte
      2nd person sing. (jij) strikt strikte
      2nd person sing. (u) strikt strikte
      2nd person sing. (gij) strikt strikte
      3rd person singular strikt strikte
      plural strikken strikten
      subjunctive sing.1 strikke strikte
      subjunctive plur.1 strikken strikten
      imperative sing. strik
      imperative plur.1 strikt
      participles strikkend gestrikt
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " strikken "

Beschikbare vertalingen

Auteurs