stil in woordenboek Nederlands

  • stil

    Betekenissen en definities van "stil"

    • Niet druk, van een lage kwantiteit.
    • Van temperament niet erg spraakzaam, rustig.
    • Weinig beweging of activiteit hebbende.
    • Met weinig of geen geluid; geeft de afwezigheid van storende geluiden aan.
    • Niet druk.
    • Het volledige gebrek aan geluid of lawaai.
    • Geen geluid makend.
    • Niet in fysische beweging.

    Grammatica en verbuiging van stil

    • stil ( comparative stiller, superlative stilst)
    • (Adjective) Declension of stil
      positive comparative superlative
      attributive predicative/adverbial
      predicative/adverbial stil stiller  
      neutersingular indefinite stil stiller
      definite stille stillere stilste het stilst(e)
      common singular stille stillere stilste de stilste
      plural stille stillere stilste de stilste
      partitive stils stillers  
    • stil (comparative stiller, superlative stilst) ;;
      Inflection of stil
      uninflected stil
      inflected stille
      comparative stiller
      positive comparative superlative
      predicative/adverbial stil stiller het stilst
      het stilste
      indefinite m./f. sing. stille stillere stilste
      n. sing. stil stiller stilste
      plural stille stillere stilste
      definite stille stillere stilste
      partitive stils stillers —
  • Stil

Voorbeeldzinnen met " stil "

Beschikbare vertalingen

Auteurs