schommelen in woordenboek Nederlands

  • schommelen

    Betekenissen en definities van "schommelen"

    • op een schommel heen en weer bewegen

    Grammatica en verbuiging van schommelen

    • schommelen (weak in -d)
    • (Verb) Conjugation of schommelen
      infinitive schommelen
      present tense past tense
      1st person singular schommel schommelde
      2nd person singular schommelt schommelde
      3rd person singular schommelt schommelde
      plural schommelen schommelden
      subjunctive sing.1 schommele schommelde
      subjunctive plur.1 schommelen schommelden
      imperative sing. schommel
      imperative plur.1 schommelt
      participles schommelend (hebben) geschommeld
      1) Archaic.
    • Inflection of schommelen (weak)
      infinitive schommelen
      past singular schommelde
      past participle geschommeld
      infinitive schommelen
      gerund schommelen n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular schommel schommelde
      2nd person sing. (jij) schommelt schommelde
      2nd person sing. (u) schommelt schommelde
      2nd person sing. (gij) schommelt schommelde
      3rd person singular schommelt schommelde
      plural schommelen schommelden
      subjunctive sing.1 schommele schommelde
      subjunctive plur.1 schommelen schommelden
      imperative sing. schommel
      imperative plur.1 schommelt
      participles schommelend geschommeld
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " schommelen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs