ruimte in woordenboek Nederlands

  • ruimte

    Betekenissen en definities van "ruimte"

    • De ruimte die zich uitstrekt tussen de zon en de planeten van een zonnenstelsel. Interplanetaire ruimte is niet leeg, maar bevat stof, deeltjes met een elektrische lading en het magnetische veld van de zon (ook wel IMF of Interplanetair Magnetisch Veld genoemd).
    • beschikbare uitgestrektheid
    • Fysieke accomodatie voor een object of ding, of een verzameling regels waarbinnen een bepaalde activiteit dient te worden uitgevoerd.
    • De ruimte die zichtbaar is vanaf het oppervlak van de aarde, zich oneindig ver uitstrekkend boven ons en gelimiteerd door de horizon.
    • Alles dat overal bestaat.
    • Een afzonderlijk deel van een gebouw, omsloten door wanden, een vloer en het plafond.
    • De plek waar een voorwerp of organisme zich bevindt.
    • Betrekkelijk lege gebieden (met hele lage dichtheid) van het universum buiten de atmosferen van hemellichamen.

    Grammatica en verbuiging van ruimte

    • ruimte f. ( plural ruimtes)
    • ruimte f (plural ruimtes or ruimten)

Voorbeeldzinnen met " ruimte "

Beschikbare vertalingen

Auteurs