ruiken in woordenboek Nederlands

  • ruiken

    Betekenissen en definities van "ruiken"

    • Lucht afgeven welke door de neus geconstateerd kan worden.
    • een geur waarnemen
    • Aanwezigheid van moleculen in de lucht opvangen door ze via de neus in te ademen.

    Grammatica en verbuiging van ruiken

    • (Verb) Conjugation of ruiken
      infinitive ruiken
      present tense past tense
      1st person singular ruik rook
      2nd person sing. (jij/u) ruikt rook <tr style="background: #F2F2FF;"> 2nd person sing. (gij) ruikt rookt
      3rd person singular ruikt rook
      plural ruiken roken
      subjunctive sing.1 ruike roke
      subjunctive plur.1 ruiken roken
      imperative sing. ruik
      imperative plur.1 ruikt
      participles ruikend (hebben) geroken
      1) Archaic.
    • ruiken (strong class 2)
    • Inflection of ruiken (strong class 2)
      infinitive ruiken
      past singular rook
      past participle geroken
      infinitive ruiken
      gerund ruiken n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular ruik rook
      2nd person sing. (jij) ruikt rook
      2nd person sing. (u) ruikt rook
      2nd person sing. (gij) ruikt rookt
      3rd person singular ruikt rook
      plural ruiken roken
      subjunctive sing.1 ruike roke
      subjunctive plur.1 ruiken roken
      imperative sing. ruik
      imperative plur.1 ruikt
      participles ruikend geroken
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " ruiken "

Beschikbare vertalingen

Auteurs