overleggen in woordenboek Nederlands

  • overleggen

    Betekenissen en definities van "overleggen"

    Grammatica en verbuiging van overleggen

    • (Verb) Conjugation of overleggen
      infinitive overleggen
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular leg over legde over overleg overlegde
      2nd person singular legt over legde over overlegt overlegde
      3rd person singular legt over legde over overlegt overlegde
      plural leggen over legden over overleggen overlegden
      subjunctive sing.1 legge over legde over overlegge overlegde
      subjunctive plur.1 leggen over legden over overleggen overlegden
      imperative sing. leg over
      imperative plur.1 legt over
      participles overleggend (hebben) overgelegd
      1) Archaic.
    • overleggen (weak in -d)
    • overleggen (weak in -d, separable)
    • (Verb) Conjugation of overleggen
      infinitive overleggen
      present tense past tense
      1st person singular overleg overlegde
      2nd person singular overlegt overlegde
      3rd person singular overlegt overlegde
      plural overleggen overlegden
      subjunctive sing.1 overlegge overlegde
      subjunctive plur.1 overleggen overlegden
      imperative sing. overleg
      imperative plur.1 overlegt
      participles overleggend (hebben) overlegd
      1) Archaic.
    • Inflection of overleggen (weak, prefixed)
      infinitive overleggen
      past singular overlegde
      past participle overlegd
      infinitive overleggen
      gerund overleggen n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular overleg overlegde
      2nd person sing. (jij) overlegt overlegde
      2nd person sing. (u) overlegt overlegde
      2nd person sing. (gij) overlegt overlegde
      3rd person singular overlegt overlegde
      plural overleggen overlegden
      subjunctive sing.1 overlegge overlegde
      subjunctive plur.1 overleggen overlegden
      imperative sing. overleg
      imperative plur.1 overlegt
      participles overleggend overlegd
      1) Archaic.
    • Inflection of overleggen (weak, separable)
      infinitive overleggen
      past singular legde over
      past participle overgelegd
      infinitive overleggen
      gerund overleggen n
      verbal noun —
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular leg over legde over overleg overlegde
      2nd person sing. (jij) legt over legde over overlegt overlegde
      2nd person sing. (u) legt over legde over overlegt overlegde
      2nd person sing. (gij) legt over legde over overlegt overlegde
      3rd person singular legt over legde over overlegt overlegde
      plural leggen over legden over overleggen overlegden
      subjunctive sing.1 legge over legde over overlegge overlegde
      subjunctive plur.1 leggen over legden over overleggen overlegden
      imperative sing. leg over
      imperative plur.1 legt over
      participles overleggend overgelegd
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " overleggen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs