ordenen in woordenboek Nederlands

  • ordenen

    Betekenissen en definities van "ordenen"

    • Schikken of ordenen volgens klassen of categoriën.

    Grammatica en verbuiging van ordenen

    • ordenen (weak in -d)
    • (Verb) Conjugation of ordenen
      infinitive ordenen
      present tense past tense
      1st person singular orden ordende
      2nd person singular ordent ordende
      3rd person singular ordent ordende
      plural ordenen ordenden
      subjunctive sing.1 ordene ordende
      subjunctive plur.1 ordenen ordenden
      imperative sing. orden
      imperative plur.1 ordent
      participles ordenend (hebben) geordend
      1) Archaic.
    • Inflection of ordenen (weak)
      infinitive ordenen
      past singular ordende
      past participle geordend
      infinitive ordenen
      gerund ordenen n
      verbal noun
      present tense past tense
      1st person singular orden ordende
      2nd person sing. (jij) ordent ordende
      2nd person sing. (u) ordent ordende
      2nd person sing. (gij) ordent ordende
      3rd person singular ordent ordende
      plural ordenen ordenden
      subjunctive sing.1 ordene ordende
      subjunctive plur.1 ordenen ordenden
      imperative sing. orden
      imperative plur.1 ordent
      participles ordenend geordend
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " ordenen "