optuigen in woordenboek Nederlands

  • optuigen

    Betekenissen en definities van "optuigen"

    Grammatica en verbuiging van optuigen

    • Inflection of optuigen (weak, separable)
      infinitive optuigen
      past singular tuigde op
      past participle opgetuigd
      infinitive optuigen
      gerund optuigen n
      verbal noun —
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular tuig op tuigde op optuig optuigde
      2nd person sing. (jij) tuigt op tuigde op optuigt optuigde
      2nd person sing. (u) tuigt op tuigde op optuigt optuigde
      2nd person sing. (gij) tuigt op tuigde op optuigt optuigde
      3rd person singular tuigt op tuigde op optuigt optuigde
      plural tuigen op tuigden op optuigen optuigden
      subjunctive sing.1 tuige op tuigde op optuige optuigde
      subjunctive plur.1 tuigen op tuigden op optuigen optuigden
      imperative sing. tuig op
      imperative plur.1 tuigt op
      participles optuigend opgetuigd
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " optuigen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs