opleggen in woordenboek Nederlands

  • opleggen

    Betekenissen en definities van "opleggen"

    • Officieel of met autoriteit verklaren.

    Grammatica en verbuiging van opleggen

    • opleggen (weak in -d, separable)
    • (Verb) Conjugation of opleggen
      infinitive opleggen
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular leg op legde op opleg oplegde
      2nd person singular legt op legde op oplegt oplegde
      3rd person singular legt op legde op oplegt oplegde
      plural leggen op legden op opleggen oplegden
      subjunctive sing.1 legge op legde op oplegge oplegde
      subjunctive plur.1 leggen op legden op opleggen oplegden
      imperative sing. leg op
      imperative plur.1 legt op
      participles opleggend (hebben) opgelegd
      1) Archaic.
    • Inflection of opleggen (weak, separable)
      infinitive opleggen
      past singular legde op
      past participle opgelegd
      infinitive opleggen
      gerund opleggen n
      verbal noun —
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular leg op legde op opleg oplegde
      2nd person sing. (jij) legt op legde op oplegt oplegde
      2nd person sing. (u) legt op legde op oplegt oplegde
      2nd person sing. (gij) legt op legde op oplegt oplegde
      3rd person singular legt op legde op oplegt oplegde
      plural leggen op legden op opleggen oplegden
      subjunctive sing.1 legge op legde op oplegge oplegde
      subjunctive plur.1 leggen op legden op opleggen oplegden
      imperative sing. leg op
      imperative plur.1 legt op
      participles opleggend opgelegd
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " opleggen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs