opkomen in woordenboek Nederlands

  • opkomen

    Betekenissen en definities van "opkomen"

    • Iets of iemand veilig houden, zorgen dat iets of iemand geen kwaad overkomt.
    • Opkomen op de huid.

    Grammatica en verbuiging van opkomen

    • opkomen (irregular, separable)
    • (Verb) Conjugation of opkomen
      infinitive opkomen
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular kom op kwam op opkom opkwam
      2nd person sing. (jij/u) komt op kwam op opkomt opkwam<tr style="background: #F2F2FF;"> 2nd person sing. (gij) komt op kwaamt op opkomt opkwaamt
      3rd person singular komt op kwam op opkomt opkwam
      plural komen op kwamen op opkomen opkwamen
      subjunctive sing.1 kome op kwame op opkome opkwame
      subjunctive plur.1 komen op kwamen op opkomen opkwamen
      imperative sing. kom op
      imperative plur.1 komt op
      participles opkomend (zijn) opgekomen
      1) Archaic.
    • Inflection of opkomen (strong class 4, irregular, separable)
      infinitive opkomen
      past singular kwam op
      past participle opgekomen
      infinitive opkomen
      gerund opkomen n
      verbal noun —
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular kom op kwam op opkom opkwam
      2nd person sing. (jij) komt op kwam op opkomt opkwam
      2nd person sing. (u) komt op kwam op opkomt opkwam
      2nd person sing. (gij) komt op kwaamt op opkomt opkwaamt
      3rd person singular komt op kwam op opkomt opkwam
      plural komen op kwamen op opkomen opkwamen
      subjunctive sing.1 kome op kwame op opkome opkwame
      subjunctive plur.1 komen op kwamen op opkomen opkwamen
      imperative sing. kom op
      imperative plur.1 komt op
      participles opkomend opgekomen
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " opkomen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs