ontvreemden in woordenboek Nederlands

  • ontvreemden

    Betekenissen en definities van "ontvreemden"

    • Zich iets toeëigenen dat van een ander is zonder diens medeweten, typisch ongezien in plaats van met geweld.
    • Zich frauduleus voor eigen gebruik toe-eigenen van aan uw zorg toevertrouwde eigendom.

    Grammatica en verbuiging van ontvreemden

    • ontvreemden (weak in -d)
    • (Verb) Conjugation of ontvreemden
      infinitive ontvreemden
      present tense past tense
      1st person singular ontvreemd ontvreemdde
      2nd person singular ontvreemdt ontvreemdde
      3rd person singular ontvreemdt ontvreemdde
      plural ontvreemden ontvreemdden
      subjunctive sing.1 ontvreemde ontvreemdde
      subjunctive plur.1 ontvreemden ontvreemdden
      imperative sing. ontvreemd
      imperative plur.1 ontvreemdt
      participles ontvreemdend (hebben) ontvreemd
      1) Archaic.
    • Inflection of ontvreemden (weak, prefixed)
      infinitive ontvreemden
      past singular ontvreemdde
      past participle ontvreemd
      infinitive ontvreemden
      gerund ontvreemden n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular ontvreemd ontvreemdde
      2nd person sing. (jij) ontvreemdt ontvreemdde
      2nd person sing. (u) ontvreemdt ontvreemdde
      2nd person sing. (gij) ontvreemdt ontvreemdde
      3rd person singular ontvreemdt ontvreemdde
      plural ontvreemden ontvreemdden
      subjunctive sing.1 ontvreemde ontvreemdde
      subjunctive plur.1 ontvreemden ontvreemdden
      imperative sing. ontvreemd
      imperative plur.1 ontvreemdt
      participles ontvreemdend ontvreemd
      1) Archaic.
      chr:ontvreemden

Voorbeeldzinnen met " ontvreemden "

Beschikbare vertalingen

Auteurs