ontkrachten in woordenboek Nederlands

  • ontkrachten

    Betekenissen en definities van "ontkrachten"

    • Bewijzen dat iets vals of ongeldig is.
    • Het beroven van sterkte of kracht.
    • Het afzwakken of verminderen in kracht, intensiteit, effect, hoeveelheid.

    Grammatica en verbuiging van ontkrachten

    • ontkrachten (weak in -t)
    • (Verb) Conjugation of ontkrachten
      infinitive ontkrachten
      present tense past tense
      1st person singular ontkracht ontkrachtte
      2nd person singular ontkracht ontkrachtte
      3rd person singular ontkracht ontkrachtte
      plural ontkrachten ontkrachtten
      subjunctive sing.1 ontkrachte ontkrachtte
      subjunctive plur.1 ontkrachten ontkrachtten
      imperative sing. ontkracht
      imperative plur.1 ontkracht
      participles ontkrachtend (hebben) ontkracht
      1) Archaic.
    • Inflection of ontkrachten (weak, prefixed)
      infinitive ontkrachten
      past singular ontkrachtte
      past participle ontkracht
      infinitive ontkrachten
      gerund ontkrachten n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular ontkracht ontkrachtte
      2nd person sing. (jij) ontkracht ontkrachtte
      2nd person sing. (u) ontkracht ontkrachtte
      2nd person sing. (gij) ontkracht ontkrachtte
      3rd person singular ontkracht ontkrachtte
      plural ontkrachten ontkrachtten
      subjunctive sing.1 ontkrachte ontkrachtte
      subjunctive plur.1 ontkrachten ontkrachtten
      imperative sing. ontkracht
      imperative plur.1 ontkracht
      participles ontkrachtend ontkracht
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " ontkrachten "

Beschikbare vertalingen

Auteurs