onstuimig in woordenboek Nederlands

  • onstuimig

    Betekenissen en definities van "onstuimig"

    • moeilijk in toom te houden
    • Luidruchtig en ontbrekend van terughoudendheid en discipline.
    • onverschillig voor gevaar of de gevolgen daarvan.

    Grammatica en verbuiging van onstuimig

    • (Adjective) Declension of onstuimig
      positive comparative superlative
      attributive predicative/adverbial
      predicative/adverbial onstuimig onstuimiger  
      neutersingular indefinite onstuimig onstuimiger
      definite onstuimige onstuimigere onstuimigste het onstuimigst(e)
      common singular onstuimige onstuimigere onstuimigste de onstuimigste
      plural onstuimige onstuimigere onstuimigste de onstuimigste
      partitive onstuimigs onstuimigers  
    • onstuimig ( comparative onstuimiger, superlative onstuimigst)
    • onstuimig (comparative onstuimiger, superlative onstuimigst) ;;
      Inflection of onstuimig
      uninflected onstuimig
      inflected onstuimige
      comparative onstuimiger
      positive comparative superlative
      predicative/adverbial onstuimig onstuimiger het onstuimigst
      het onstuimigste
      indefinite m./f. sing. onstuimige onstuimigere onstuimigste
      n. sing. onstuimig onstuimiger onstuimigste
      plural onstuimige onstuimigere onstuimigste
      definite onstuimige onstuimigere onstuimigste
      partitive onstuimigs onstuimigers

Voorbeeldzinnen met " onstuimig "