instorten in woordenboek Nederlands

  • instorten

    Betekenissen en definities van "instorten"

    • zwichten voor de zwaartekracht

    Grammatica en verbuiging van instorten

    • (Verb) Conjugation of instorten
      infinitive instorten
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular stort in stortte in instort instortte
      2nd person singular stort in stortte in instort instortte
      3rd person singular stort in stortte in instort instortte
      plural storten in stortten in instorten instortten
      subjunctive sing.1 storte in stortte in instorte instortte
      subjunctive plur.1 storten in stortten in instorten instortten
      imperative sing. stort in
      imperative plur.1 stort in
      participles instortend (zijn) ingestort
      1) Archaic.
    • instorten (weak in -t, separable)
    • Inflection of instorten (weak, separable)
      infinitive instorten
      past singular stortte in
      past participle ingestort
      infinitive instorten
      gerund instorten n
      verbal noun —
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular stort in stortte in instort instortte
      2nd person sing. (jij) stort in stortte in instort instortte
      2nd person sing. (u) stort in stortte in instort instortte
      2nd person sing. (gij) stort in stortte in instort instortte
      3rd person singular stort in stortte in instort instortte
      plural storten in stortten in instorten instortten
      subjunctive sing.1 storte in stortte in instorte instortte
      subjunctive plur.1 storten in stortten in instorten instortten
      imperative sing. stort in
      imperative plur.1 stort in
      participles instortend ingestort
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " instorten "

Beschikbare vertalingen

Auteurs