huishouden in woordenboek Nederlands

huishouden

Betekenissen en definities van "huishouden"

Een groep personen die een huis of leefruimte samen delen, hun inkomsten samenvoegen en delen, getuigend door het feit dat zij regelmatig de maaltijden samen nemen.

(Verb) Conjugation of huishouden

infinitive	huishouden
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	hou huis, houd huis	hield huis	huishou, huishoud	huishield
2nd person sing. (jij/u)	houdt huis	hield huis	huishoudt	huishield<tr style="background: #F2F2FF;">	2nd person sing. (gij)	houdt huis	hieldt huis	huishoudt	huishieldt
3rd person singular	houdt huis	hield huis	huishoudt	huishield
plural	houden huis	hielden huis	huishouden	huishielden

subjunctive sing.¹	houde huis	hielde huis	huishoude	huishielde
subjunctive plur.¹	houden huis	hielden huis	huishouden	huishielden

imperative sing.	hou huis
imperative plur.¹	houdt huis

participles	huishoudend	(hebben/zijn) huisgehouden
¹⁾ Archaic.

Inflection of huishouden (strong class 7, slightly irregular, separable)
infinitive	huishouden
past singular	hield huis
past participle	huisgehouden
infinitive	huishouden
gerund	huishouden n
verbal noun	—
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	hou huis, houd huis	hield huis	huishou, huishoud	huishield
2nd person sing. (jij)	houdt huis	hield huis	huishoudt	huishield
2nd person sing. (u)	houdt huis	hield huis	huishoudt	huishield
2nd person sing. (gij)	houdt huis	hieldt huis	huishoudt	huishieldt
3rd person singular	houdt huis	hield huis	huishoudt	huishield
plural	houden huis	hielden huis	huishouden	huishielden

subjunctive sing.¹	houde huis	hielde huis	huishoude	huishielde
subjunctive plur.¹	houden huis	hielden huis	huishouden	huishielden

imperative sing.	hou huis, houd huis
imperative plur.¹	houdt huis

participles	huishoudend	huisgehouden
¹⁾ Archaic.

Verbuiging Verbuig