fluiten in woordenboek Nederlands

  • fluiten

    Betekenissen en definities van "fluiten"

    • een fluit bespelen
    • Het geluid dat gemaakt wordt als men lucht door de gesloten lippen perst.

    Grammatica en verbuiging van fluiten

    • (Verb) Conjugation of fluiten
      infinitive fluiten
      present tense past tense
      1st person singular fluit floot
      2nd person singular fluit floot
      3rd person singular fluit floot
      plural fluiten floten
      subjunctive sing.1 fluite flote
      subjunctive plur.1 fluiten floten
      imperative sing. fluit
      imperative plur.1 fluit
      participles fluitend (hebben) gefloten
      1) Archaic.
    • fluiten (strong class 2)
    • Inflection of fluiten (strong class 2)
      infinitive fluiten
      past singular floot
      past participle gefloten
      infinitive fluiten
      gerund fluiten n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular fluit floot
      2nd person sing. (jij) fluit floot
      2nd person sing. (u) fluit floot
      2nd person sing. (gij) fluit floot
      3rd person singular fluit floot
      plural fluiten floten
      subjunctive sing.1 fluite flote
      subjunctive plur.1 fluiten floten
      imperative sing. fluit
      imperative plur.1 fluit
      participles fluitend gefloten
      1) Archaic.
  • Fluiten

Voorbeeldzinnen met " fluiten "

Beschikbare vertalingen

Auteurs