douwen in woordenboek Nederlands

  • douwen

    Betekenissen en definities van "douwen"

    • Kracht uitoefenen (op een object), om dat van de richting van de bron van die kracht af te laten bewegen.

    Grammatica en verbuiging van douwen

    • (Verb) Conjugation of douwen
      infinitive douwen
      present tense past tense
      1st person singular douw douwde
      2nd person singular douwt douwde
      3rd person singular douwt douwde
      plural douwen douwden
      subjunctive sing.1 douwe douwde
      subjunctive plur.1 douwen douwden
      imperative sing. douw
      imperative plur.1 douwt
      participles douwend (hebben) gedouwd
      1) Archaic.
    • douwen (weak in -d)
    • Inflection of douwen (weak)
      infinitive douwen
      past singular douwde
      past participle gedouwd
      infinitive douwen
      gerund douwen n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular douw douwde
      2nd person sing. (jij) douwt douwde
      2nd person sing. (u) douwt douwde
      2nd person sing. (gij) douwt douwde
      3rd person singular douwt douwde
      plural douwen douwden
      subjunctive sing.1 douwe douwde
      subjunctive plur.1 douwen douwden
      imperative sing. douw
      imperative plur.1 douwt
      participles douwend gedouwd
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " douwen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs