buitmaken in woordenboek Nederlands

  • buitmaken

    Betekenissen en definities van "buitmaken"

    Grammatica en verbuiging van buitmaken

    • buitmaken (weak in -t, separable)
    • (Verb) Conjugation of buitmaken
      infinitive buitmaken
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular maak buit maakte buit buitmaak buitmaakte
      2nd person singular maakt buit maakte buit buitmaakt buitmaakte
      3rd person singular maakt buit maakte buit buitmaakt buitmaakte
      plural maken buit maakten buit buitmaken buitmaakten
      subjunctive sing.1 make buit maakte buit buitmake buitmaakte
      subjunctive plur.1 maken buit maakten buit buitmaken buitmaakten
      imperative sing. maak buit
      imperative plur.1 maakt buit
      participles buitmakend (hebben) buitgemaakt
      1) Archaic.
    • Inflection of buitmaken (weak, separable)
      infinitive buitmaken
      past singular maakte buit
      past participle buitgemaakt
      infinitive buitmaken
      gerund buitmaken n
      verbal noun —
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular maak buit maakte buit buitmaak buitmaakte
      2nd person sing. (jij) maakt buit maakte buit buitmaakt buitmaakte
      2nd person sing. (u) maakt buit maakte buit buitmaakt buitmaakte
      2nd person sing. (gij) maakt buit maakte buit buitmaakt buitmaakte
      3rd person singular maakt buit maakte buit buitmaakt buitmaakte
      plural maken buit maakten buit buitmaken buitmaakten
      subjunctive sing.1 make buit maakte buit buitmake buitmaakte
      subjunctive plur.1 maken buit maakten buit buitmaken buitmaakten
      imperative sing. maak buit
      imperative plur.1 maakt buit
      participles buitmakend buitgemaakt
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " buitmaken "

Beschikbare vertalingen

Auteurs