blaffen in woordenboek Nederlands

  • blaffen

    Betekenissen en definities van "blaffen"

    • Een luid, kort, explosief geluid produceren, gelijkend op dat van een hond.
    • het geluid maken dat kenmerkend is voor een hond

    Grammatica en verbuiging van blaffen

    • (Verb) Conjugation of blaffen
      infinitive blaffen
      present tense past tense
      1st person singular blaf blafte
      2nd person singular blaft blafte
      3rd person singular blaft blafte
      plural blaffen blaften
      subjunctive sing.1 blaffe blafte
      subjunctive plur.1 blaffen blaften
      imperative sing. blaf
      imperative plur.1 blaft
      participles blaffend (hebben) geblaft
      1) Archaic.
    • blaffen (weak in -t) (intransitive)
    • Inflection of blaffen (weak)
      infinitive blaffen
      past singular blafte
      past participle geblaft
      infinitive blaffen
      gerund blaffen n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular blaf blafte
      2nd person sing. (jij) blaft blafte
      2nd person sing. (u) blaft blafte
      2nd person sing. (gij) blaft blafte
      3rd person singular blaft blafte
      plural blaffen blaften
      subjunctive sing.1 blaffe blafte
      subjunctive plur.1 blaffen blaften
      imperative sing. blaf
      imperative plur.1 blaft
      participles blaffend geblaft
      1) Archaic.
  • Blaffen

Voorbeeldzinnen met " blaffen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs