berokkenen in woordenboek Nederlands

  • berokkenen

    Betekenissen en definities van "berokkenen"

    • de oorzaak zijn van

    Grammatica en verbuiging van berokkenen

    • berokkenen (weak in -d)
    • (Verb) Conjugation of berokkenen
      infinitive berokkenen
      present tense past tense
      1st person singular berokken berokkende
      2nd person singular berokkent berokkende
      3rd person singular berokkent berokkende
      plural berokkenen berokkenden
      subjunctive sing.1 berokkene berokkende
      subjunctive plur.1 berokkenen berokkenden
      imperative sing. berokken
      imperative plur.1 berokkent
      participles berokkenend (hebben) berokkend
      1) Archaic.
    • Inflection of berokkenen (weak, prefixed)
      infinitive berokkenen
      past singular berokkende
      past participle berokkend
      infinitive berokkenen
      gerund berokkenen n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular berokken berokkende
      2nd person sing. (jij) berokkent berokkende
      2nd person sing. (u) berokkent berokkende
      2nd person sing. (gij) berokkent berokkende
      3rd person singular berokkent berokkende
      plural berokkenen berokkenden
      subjunctive sing.1 berokkene berokkende
      subjunctive plur.1 berokkenen berokkenden
      imperative sing. berokken
      imperative plur.1 berokkent
      participles berokkenend berokkend
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " berokkenen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs