beamen in woordenboek Nederlands

  • beamen

    Betekenissen en definities van "beamen"

    • bevestigen dat men het eens is met iets
    • Volhouden voor de waarheid.
    • Handeling van het doorgeven van zijn akkoord, antwoorden dat men het aanbod van de andere aanvaardt.
    • Bevestigen dat het waar is.

    Grammatica en verbuiging van beamen

    • beamen (weak in -d)
    • (Verb) Conjugation of beamen
      infinitive beamen
      present tense past tense
      1st person singular beam beamde
      2nd person singular beamt beamde
      3rd person singular beamt beamde
      plural beamen beamden
      subjunctive sing.1 beame beamde
      subjunctive plur.1 beamen beamden
      imperative sing. beam
      imperative plur.1 beamt
      participles beamend (hebben) gebeamd
      1) Archaic.
    • (Verb) Conjugation of beamen
      infinitive beamen
      present tense past tense
      1st person singular beaam beaamde
      2nd person singular beaamt beaamde
      3rd person singular beaamt beaamde
      plural beamen beaamden
      subjunctive sing.1 beame beaamde
      subjunctive plur.1 beamen beaamden
      imperative sing. beaam
      imperative plur.1 beaamt
      participles beamend (hebben) beaamd
      1) Archaic.
    • Inflection of beamen (weak, prefixed)
      infinitive beamen
      past singular beaamde
      past participle beaamd
      infinitive beamen
      gerund beamen n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular beaam beaamde
      2nd person sing. (jij) beaamt beaamde
      2nd person sing. (u) beaamt beaamde
      2nd person sing. (gij) beaamt beaamde
      3rd person singular beaamt beaamde
      plural beamen beaamden
      subjunctive sing.1 beame beaamde
      subjunctive plur.1 beamen beaamden
      imperative sing. beaam
      imperative plur.1 beaamt
      participles beamend beaamd
      1) Archaic.
    • Inflection of beamen (weak)
      infinitive beamen
      past singular beamde
      past participle gebeamd
      infinitive beamen
      gerund beamen n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular beam beamde
      2nd person sing. (jij) beamt beamde
      2nd person sing. (u) beamt beamde
      2nd person sing. (gij) beamt beamde
      3rd person singular beamt beamde
      plural beamen beamden
      subjunctive sing.1 beame beamde
      subjunctive plur.1 beamen beamden
      imperative sing. beam
      imperative plur.1 beamt
      participles beamend gebeamd
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " beamen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs