afhandelen in woordenboek Nederlands

  • afhandelen

    Betekenissen en definities van "afhandelen"

    • regelen zodat het tot een einde komt

    Grammatica en verbuiging van afhandelen

    • afhandelen (weak in -d, separable)
    • (Verb) Conjugation of afhandelen
      infinitive afhandelen
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular handel af handelde af afhandel afhandelde
      2nd person singular handelt af handelde af afhandelt afhandelde
      3rd person singular handelt af handelde af afhandelt afhandelde
      plural handelen af handelden af afhandelen afhandelden
      subjunctive sing.1 handele af handelde af afhandele afhandelde
      subjunctive plur.1 handelen af handelden af afhandelen afhandelden
      imperative sing. handel af
      imperative plur.1 handelt af
      participles afhandelend (hebben) afgehandeld
      1) Archaic.
    • Inflection of afhandelen (weak, separable)
      infinitive afhandelen
      past singular handelde af
      past participle afgehandeld
      infinitive afhandelen
      gerund afhandelen n
      verbal noun —
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular handel af handelde af afhandel afhandelde
      2nd person sing. (jij) handelt af handelde af afhandelt afhandelde
      2nd person sing. (u) handelt af handelde af afhandelt afhandelde
      2nd person sing. (gij) handelt af handelde af afhandelt afhandelde
      3rd person singular handelt af handelde af afhandelt afhandelde
      plural handelen af handelden af afhandelen afhandelden
      subjunctive sing.1 handele af handelde af afhandele afhandelde
      subjunctive plur.1 handelen af handelden af afhandelen afhandelden
      imperative sing. handel af
      imperative plur.1 handelt af
      participles afhandelend afgehandeld
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " afhandelen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs