afhalen in woordenboek Nederlands

  • afhalen

    Betekenissen en definities van "afhalen"

    • goederen die klaargelegd zijn in bezit komen nemen

    Grammatica en verbuiging van afhalen

    • (Verb) Conjugation of afhalen
      infinitive afhalen
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular haal af haalde af afhaal afhaalde
      2nd person singular haalt af haalde af afhaalt afhaalde
      3rd person singular haalt af haalde af afhaalt afhaalde
      plural halen af haalden af afhalen afhaalden
      subjunctive sing.1 hale af haalde af afhale afhaalde
      subjunctive plur.1 halen af haalden af afhalen afhaalden
      imperative sing. haal af
      imperative plur.1 haalt af
      participles afhalend (hebben) afgehaald
      1) Archaic.
    • afhalen (weak in -d, separable)
    • Inflection of afhalen (weak, separable)
      infinitive afhalen
      past singular haalde af
      past participle afgehaald
      infinitive afhalen
      gerund afhalen n
      verbal noun —
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular haal af haalde af afhaal afhaalde
      2nd person sing. (jij) haalt af haalde af afhaalt afhaalde
      2nd person sing. (u) haalt af haalde af afhaalt afhaalde
      2nd person sing. (gij) haalt af haalde af afhaalt afhaalde
      3rd person singular haalt af haalde af afhaalt afhaalde
      plural halen af haalden af afhalen afhaalden
      subjunctive sing.1 hale af haalde af afhale afhaalde
      subjunctive plur.1 halen af haalden af afhalen afhaalden
      imperative sing. haal af
      imperative plur.1 haalt af
      participles afhalend afgehaald
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " afhalen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs