wegstoppen in woordenboek Nederlands

  • wegstoppen

    Betekenissen en definities van "wegstoppen"

    • In bezit nemen dooor het ergens in gedragen kleding te stoppen.

    Grammatica en verbuiging van wegstoppen

    • (Verb) Conjugation of wegstoppen
      infinitive wegstoppen
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular stop weg stopte weg wegstop wegstopte
      2nd person singular stopt weg stopte weg wegstopt wegstopte
      3rd person singular stopt weg stopte weg wegstopt wegstopte
      plural stoppen weg stopten weg wegstoppen wegstopten
      subjunctive sing.1 stoppe weg stopte weg wegstoppe wegstopte
      subjunctive plur.1 stoppen weg stopten weg wegstoppen wegstopten
      imperative sing. stop weg
      imperative plur.1 stopt weg
      participles wegstoppend (hebben) weggestopt
      1) Archaic.
    • wegstoppen (weak in -t, separable)
    • Inflection of wegstoppen (weak, separable)
      infinitive wegstoppen
      past singular stopte weg
      past participle weggestopt
      infinitive wegstoppen
      gerund wegstoppen n
      verbal noun —
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular stop weg stopte weg wegstop wegstopte
      2nd person sing. (jij) stopt weg stopte weg wegstopt wegstopte
      2nd person sing. (u) stopt weg stopte weg wegstopt wegstopte
      2nd person sing. (gij) stopt weg stopte weg wegstopt wegstopte
      3rd person singular stopt weg stopte weg wegstopt wegstopte
      plural stoppen weg stopten weg wegstoppen wegstopten
      subjunctive sing.1 stoppe weg stopte weg wegstoppe wegstopte
      subjunctive plur.1 stoppen weg stopten weg wegstoppen wegstopten
      imperative sing. stop weg
      imperative plur.1 stopt weg
      participles wegstoppend weggestopt
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " wegstoppen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs