vermenigvuldigen in woordenboek Nederlands

  • vermenigvuldigen

    Betekenissen en definities van "vermenigvuldigen"

    • het herhaald optellen van een getal; een rekenkundige bewerking waarvan de uitkomst het product wordt genoemd

    Grammatica en verbuiging van vermenigvuldigen

    • vermenigvuldigen n.
    • (Verb) Conjugation of vermenigvuldigen
      infinitive vermenigvuldigen
      present tense past tense
      1st person singular vermenigvuldig vermenigvuldigde
      2nd person singular vermenigvuldigt vermenigvuldigde
      3rd person singular vermenigvuldigt vermenigvuldigde
      plural vermenigvuldigen vermenigvuldigden
      subjunctive sing.1 vermenigvuldige vermenigvuldigde
      subjunctive plur.1 vermenigvuldigen vermenigvuldigden
      imperative sing. vermenigvuldig
      imperative plur.1 vermenigvuldigt
      participles vermenigvuldigend (hebben) vermenigvuldigd
      1) Archaic.
    • vermenigvuldigen (weak in -d)
    • Inflection of vermenigvuldigen (weak, prefixed)
      infinitive vermenigvuldigen
      past singular vermenigvuldigde
      past participle vermenigvuldigd
      infinitive vermenigvuldigen
      gerund vermenigvuldigen n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular vermenigvuldig vermenigvuldigde
      2nd person sing. (jij) vermenigvuldigt vermenigvuldigde
      2nd person sing. (u) vermenigvuldigt vermenigvuldigde
      2nd person sing. (gij) vermenigvuldigt vermenigvuldigde
      3rd person singular vermenigvuldigt vermenigvuldigde
      plural vermenigvuldigen vermenigvuldigden
      subjunctive sing.1 vermenigvuldige vermenigvuldigde
      subjunctive plur.1 vermenigvuldigen vermenigvuldigden
      imperative sing. vermenigvuldig
      imperative plur.1 vermenigvuldigt
      participles vermenigvuldigend vermenigvuldigd
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " vermenigvuldigen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs