uitwerpen in woordenboek Nederlands

  • uitwerpen

    Betekenissen en definities van "uitwerpen"

    • naar buiten werpen
    • Uit een toestel komen.

    Grammatica en verbuiging van uitwerpen

    • uitwerpen (strong non-standard, separable)
    • (Verb) Conjugation of uitwerpen
      infinitive uitwerpen
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular werp uit wierp uit uitwerp uitwierp
      2nd person sing. (jij/u) werpt uit wierp uit uitwerpt uitwierp<tr style="background: #F2F2FF;"> 2nd person sing. (gij) werpt uit wierpt uit uitwerpt uitwierpt
      3rd person singular werpt uit wierp uit uitwerpt uitwierp
      plural werpen uit wierpen uit uitwerpen uitwierpen
      subjunctive sing.1 werpe uit wierpe uit uitwerpe uitwierpe
      subjunctive plur.1 werpen uit wierpen uit uitwerpen uitwierpen
      imperative sing. werp uit
      imperative plur.1 werpt uit
      participles uitwerpend (hebben/zijn) uitgeworpen
      1) Archaic.
    • Inflection of uitwerpen (strong class 3+7, separable)
      infinitive uitwerpen
      past singular wierp uit
      past participle uitgeworpen
      infinitive uitwerpen
      gerund uitwerpen n
      verbal noun
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular werp uit wierp uit uitwerp uitwierp
      2nd person sing. (jij) werpt uit wierp uit uitwerpt uitwierp
      2nd person sing. (u) werpt uit wierp uit uitwerpt uitwierp
      2nd person sing. (gij) werpt uit wierpt uit uitwerpt uitwierpt
      3rd person singular werpt uit wierp uit uitwerpt uitwierp
      plural werpen uit wierpen uit uitwerpen uitwierpen
      subjunctive sing.1 werpe uit wierpe uit uitwerpe uitwierpe
      subjunctive plur.1 werpen uit wierpen uit uitwerpen uitwierpen
      imperative sing. werp uit
      imperative plur.1 werpt uit
      participles uitwerpend uitgeworpen
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " uitwerpen "