uitgestorven in woordenboek Nederlands

  • uitgestorven

    Betekenissen en definities van "uitgestorven"

    Grammatica en verbuiging van uitgestorven

    • (Adjective) Declension of uitgestorven
      positive comparative superlative
      attributive predicative/adverbial
      predicative/adverbial uitgestorven —  
      neutersingular indefinite uitgestorven —
      definite uitgestorven — — —
      common singular uitgestorven — — —
      plural uitgestorven — — —
      partitive uitgestorvens —  
    • uitgestorven ( not comparable)
    • uitgestorven (not comparable) ;;
      Inflection of uitgestorven
      uninflected uitgestorven
      inflected uitgestorven
      comparative —
      positive
      predicative/adverbial uitgestorven
      indefinite m./f. sing. uitgestorven
      n. sing. uitgestorven
      plural uitgestorven
      definite uitgestorven
      partitive uitgestorvens
    • Inflection of uitgestorven
      uninflected uitgestorven
      inflected uitgestorven
      comparative —
      positive
      predicative/adverbial uitgestorven
      indefinite m./f. sing. uitgestorven
      n. sing. uitgestorven
      plural uitgestorven
      definite uitgestorven
      partitive uitgestorvens

Voorbeeldzinnen met " uitgestorven "

Beschikbare vertalingen

Auteurs