uitdoven in woordenboek Nederlands

  • uitdoven

    Betekenissen en definities van "uitdoven"

    • Iets stoppen van branden.
    • Het stoppen van branden of stralen bv. van licht.

    Grammatica en verbuiging van uitdoven

    • (Verb) Conjugation of uitdoven
      infinitive uitdoven
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular doof uit doofde uit uitdoof uitdoofde
      2nd person singular dooft uit doofde uit uitdooft uitdoofde
      3rd person singular dooft uit doofde uit uitdooft uitdoofde
      plural doven uit doofden uit uitdoven uitdoofden
      subjunctive sing.1 dove uit doofde uit uitdove uitdoofde
      subjunctive plur.1 doven uit doofden uit uitdoven uitdoofden
      imperative sing. doof uit
      imperative plur.1 dooft uit
      participles uitdovend (hebben) uitgedoofd
      1) Archaic.
    • uitdoven (weak in -d, separable)
    • Inflection of uitdoven (weak, separable)
      infinitive uitdoven
      past singular doofde uit
      past participle uitgedoofd
      infinitive uitdoven
      gerund uitdoven n
      verbal noun
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular doof uit doofde uit uitdoof uitdoofde
      2nd person sing. (jij) dooft uit doofde uit uitdooft uitdoofde
      2nd person sing. (u) dooft uit doofde uit uitdooft uitdoofde
      2nd person sing. (gij) dooft uit doofde uit uitdooft uitdoofde
      3rd person singular dooft uit doofde uit uitdooft uitdoofde
      plural doven uit doofden uit uitdoven uitdoofden
      subjunctive sing.1 dove uit doofde uit uitdove uitdoofde
      subjunctive plur.1 doven uit doofden uit uitdoven uitdoofden
      imperative sing. doof uit
      imperative plur.1 dooft uit
      participles uitdovend uitgedoofd
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " uitdoven "