toebrengen in woordenboek Nederlands

  • toebrengen

    Betekenissen en definities van "toebrengen"

    Grammatica en verbuiging van toebrengen

    • toebrengen (weak in -cht, separable)
    • (Verb) Conjugation of toebrengen
      infinitive toebrengen
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular breng toe bracht toe toebreng toebracht
      2nd person singular brengt toe bracht toe toebrengt toebracht
      3rd person singular brengt toe bracht toe toebrengt toebracht
      plural brengen toe brachten toe toebrengen toebrachten
      subjunctive sing.1 brenge toe brachte toe toebrenge toebrachte
      subjunctive plur.1 brengen toe brachten toe toebrengen toebrachten
      imperative sing. breng toe
      imperative plur.1 brengt toe
      participles toebrengend (hebben) toegebracht
      1) Archaic.
    • Inflection of toebrengen (weak with past in -cht, separable)
      infinitive toebrengen
      past singular bracht toe
      past participle toegebracht
      infinitive toebrengen
      gerund toebrengen n
      verbal noun —
      main clause subordinate clause
      present tense past tense present tense past tense
      1st person singular breng toe bracht toe toebreng toebracht
      2nd person sing. (jij) brengt toe bracht toe toebrengt toebracht
      2nd person sing. (u) brengt toe bracht toe toebrengt toebracht
      2nd person sing. (gij) brengt toe bracht toe toebrengt toebracht
      3rd person singular brengt toe bracht toe toebrengt toebracht
      plural brengen toe brachten toe toebrengen toebrachten
      subjunctive sing.1 brenge toe brachte toe toebrenge toebrachte
      subjunctive plur.1 brengen toe brachten toe toebrengen toebrachten
      imperative sing. breng toe
      imperative plur.1 brengt toe
      participles toebrengend toegebracht
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " toebrengen "

Beschikbare vertalingen

Auteurs