sterven in woordenboek Nederlands

  • sterven

    Betekenissen en definities van "sterven"

    • overgaan van levende toestand naar dode toestand
    • Ophouden met leven.

    Grammatica en verbuiging van sterven

    • (Verb) Conjugation of sterven
      infinitive sterven
      present tense past tense
      1st person singular sterf stierf
      2nd person sing. (jij/u) sterft stierf <tr style="background: #F2F2FF;"> 2nd person sing. (gij) sterft stierft
      3rd person singular sterft stierf
      plural sterven stierven
      subjunctive sing.1 sterve stierve
      subjunctive plur.1 sterven stierven
      imperative sing. sterf
      imperative plur.1 sterft
      participles stervend (zijn) gestorven
      1) Archaic.
    • sterven (strong non-standard)
    • Inflection of sterven (strong class 3+7)
      infinitive sterven
      past singular stierf
      past participle gestorven
      infinitive sterven
      gerund sterven n
      verbal noun —
      present tense past tense
      1st person singular sterf stierf
      2nd person sing. (jij) sterft stierf
      2nd person sing. (u) sterft stierf
      2nd person sing. (gij) sterft stierft
      3rd person singular sterft stierf
      plural sterven stierven
      subjunctive sing.1 sterve stierve
      subjunctive plur.1 sterven stierven
      imperative sing. sterf
      imperative plur.1 sterft
      participles stervend gestorven
      1) Archaic.

Voorbeeldzinnen met " sterven "

Beschikbare vertalingen

Auteurs